เวลาต้องประชุมงานผมค่อนข้างเบื่อพวกที่ชอบเถียงชอบแย้งโดยไม่เสนอวิธีการใดๆแทนที่ และพวกที่เสนอว่าควรทำอย่างนั้นอย่างนี้ แต่ไม่บอกถึง Solution ที่จะทำให้ไปถึงเป้าหมาย ผมมองว่าคนพวกนี้ เป็นประเภท "มือไม้พายแต่เอาเท้าลาน้ำ"

อ่านถึงตอนนี้อย่างพึ่งคิดว่าผมเป็นพวกใจแคบนะครับ ผมเป็นคนที่ใจกว้างมากและพร้อมรับฟังมุมมองหรือข้อเสนอใหม่ๆอยู่เสมอ แต่เวลาจะแย้งหรือจะเสนออะไรผมมองว่า ผู้แย้งควรจะมีเหตุผลที่ชัดเจนและควรมี Solution ที่มาใช้แทนวิธีการที่เขาไม่เห็นด้วยด้วย ไม่ใช่จะแย้งอย่างเดียว"ก็ผมไม่เห็นด้วยอะ" พอถามกลับว่าถ้าไม่ทำแบบนี้จะทำอย่างไร ก็ยังมีหน้ามาตอบอีกว่า"ก็วิธีอื่นที่ไม่ใช่วิธีนี้" พูดมาได้ บ้าจริงๆ

ดังนั้นผมอยากจะเสนอให้ เราใช้แนวทางของ ข้อเสนอพร้อมวิธีการ และคัดแย้งอย่างสร้างสรรค์ คือก่อนที่คุณจะเสนออะไรใหม่ๆ หรือแตกต่างจากเดิม คุณควรคิดถึงวิธีการดำเนินงาน และแนวทางที่จะทำด้วย ว่าจะทำอย่างไร อย่าแค่เสนอเฉยๆ แค่เสนอเฉยๆน่ะใครๆก็ทำได้ เด็ก 5 ขวบก็ทำได้ นี่เราโตกันแล้วน่าจะมีอะไรที่มันสร้างสรรค์กว่านี้ ส่วนเวลาแย้ง ก็ต้องแย้งด้วยเหตุผล พร้อมวิธีการอื่นที่จะใช้แทนวิธีการที่ไม่เห็นด้วย ไม่ใช่ใช้แต่ความเห็นส่วนตัวแบบว่าไม่ชอบอะจะทำไม เพราะไม่อย่างนั้นงานก็ไม่เดิน และต้องมาค่อยเถียงกันอยู่ไม่รู้จักจบจักสิ้น เซ็งจริงๆเลย

ออกจะระบายมากกว่า นะเนี่ยแต่ก็นะ มันน่าจริงๆ

สโมสรฟุตบอล คือจุดศูนย์รวมและเป็นแก่นหลักของการพัฒนาฟุตบอลไทย เพราะถ้าต้องการหานักเตะมาเล่นให้ทีมชาติจะไปหาที่ไหนถ้าไม่ใช่ที่สโมสร จะให้ไปหาตามสวนสาธารณะน่ะเหรอ เพราะฉะนั้นสมาคมฟุตบอลต้องให้ความสำคัญกับสโมสรให้มาก มากกว่านี้มากๆ แต่ตัวสโมสรเองก็ต้องไม่หวังพึ่งสมาคมเช่นกัน ต้องดิ้นรนด้วยตัวเอง

สโมสรฟุตบอล ก็เหมือนกับธุรกิจทั่วๆไป องค์กรหรือบริษัทใดๆจะอยู่ได้ก็ต้องมีรายได้ เพราะฉะนั้นเป้าหมายหลักของสโมสรฟุตบอลคือต้องมี เงิน หรือ รายได้ และนั่นคือสิ่งที่ตามมาว่าจะทำอย่างไร ถึงจะทำให้เกิดรายได้ ก่อนอื่นต้องเข้าใจก่อนว่า รายได้เกิดจากอะไร คำตอบเดียวที่ใครๆก็ตอบได้คือ แฟนบอล ต่อไปนี้เป็นแนวทางที่จะก่อให้เกิดรายได้ และแฟนบอล

1.ต้องมีกลุ่มเป้าหมาย - Target Group ใครๆก็รู้ว่าถ้าเราจะขายสินค้าหรือบริการอะไรก็ต้องมี Target Group หรือกลุ่มเป้าหมายก่อน ในที่นี้ สโมสรฟุตบอลต้องดูว่าต้องการให้ที่ใดเป็น Target Group ก็ไปตั้งสโมสรที่นั่นเลย เช่นที่เชียงใหม่ สงขลา เป็นต้น

2.ต้องมีสนามเหย้าในพื้นที่ของตัวเอง - อีกครั้งกับสนามเหย้าของตัวเอง ก็เพื่อยืนยันยืนยัดต่อ Target Group ที่ตั้งไว้ และสะดวกที่กลุ่มเป้าหมายจะตามดู การมีสนามเหย้าของตัวเองก็จะทำให้เก็บเงินค่าเข้าชมได้อย่างจริงจัง และสามารถมีบริการเสริมในสนามได้เช่น อาหาร เครื่องดื่ม เพื่อเพิ่มความบันเทิงในการดูบอล

3. ต้องเล่นเกมส์แนวรุกเพื่อ entertain คนดู - สำคัญมาก การที่จะทำให้เกิดแฟนบอลติดตามดูผลงานเราได้นั้น สโมสรฟุตบอลต้องเล่นบอลที่ดูสนุก นั่นคือเกมแนวรุก เพื่อให้ สโมสรที่ตั้งขึ้นใหม่อยู่ได้มีแฟนบอล ต้องเล่นเกมแนวรุกเป็นหลักเป็นการ entertain คนดู

4. ชื่อสโมสร และโลโก้ - อันนี้ก็สำคัญมากๆ ชื่อสโมสรที่ถูกหูและโลโก้ที่ดูดี ก็เป็นตัวสร้างแฟนบอล ได้เช่นกัน มีหลายๆคนที่เลือกเชียร์สโมสรด้วยชื่อ เพราะว่าชื่อดูดี และโลโก้เท่ห์ดี

5. โรงเรียนสอนฟุตบอล - เป็นรายได้สำคัญอีกทางหนึ่งและเป็น Utilize ใช้ประโยชน์สนามซ้อมและผู้ฝึกสอนอย่างเต็มที เป็นการสร้างรายได้จากการรับสอนบอล อีกทั้งเป็นการเตรียมนักเตะมา support สโมสรในอนาคตอีกด้วย

6. การซื้อขายนักเตะ - เกิดจากการใช้หลักของ สัญญาจ้าง และ โรงเรียนสอนฟุตบอล จะเห็นได้ว่าตอนนี้ สโมสรไทย ไม่มีการซื้อขายนักเตะกันเลย ก็เพราะไม่มีสัญญาจ้างนั่นเอง การซื้อขายนักเตะก็คือการซื้อสัญญาจ้างของสโมสรที่มีต่อนักเตะ เป็นรายได้สำคัญเช่นกัน

7. เพลงเชียร์ และหน้าม้า - เป็นการสร้างสีสรร และเป็นการ Entertain คนดูอีกวิธีหนึ่ง (ผมค่อนข้างแปลกใจที่ตอนเรียน เรามีกีฬาสี เรามีเพลงเชียร์มันส์ๆเพียบ แต่พอโตทำไมไม่เอามาร้องกัน มีแต่ ไตแลน ไตแลน แค่เนี่ย ไม่สร้างสรรค์เลย เอาเป็น ไตแลนสู้สู้ ไตแลนสู้ตาย ไตแลนสู้ตาย ไว้ลาย ไตแลน ก็ยังดี ) และเป็นการสร้างกำลังใจให้นักเตะ อาจส่งผลทำให้ได้ผลงานที่ดีขึ้นได้ด้วย

8. ของที่ระลึก - ไว้เป็นสิ่งสุดท้ายเมื่อมีแฟนบอลที่เหนี่ยวแน่น และมั่นคง มีชื่อสโมสรที่เจ๋ง และโลโก้เท่ห์ แล้วค่อยทำ มันจะเป็นรายได้สำคัญอีกทางหนึ่ง

จริงๆแล้ว ถึงลีกเราโครงสร้างจะเฮงซวยแค่ไหนแต่ถ้าสโมสรส่วนมากดำเนินงานตามแนวทางข้างต้น ตัวลีกก็จะแข็งขึ้นมาเอง แต่เนื่องจากคนไทยเป็นคนแปลก ที่ต้องมีการบังคับถึงจะทำ ดังนั้นสมาคมเองก็ควรมีแนวทางที่จะบังคับให้สโมสรจะต้องทำตามเพื่อให้ลีก และตัวสโมสรเองอยู่รอดปลอดภัย จนเป็นแหล่งเงินแหล่งทองให้บริษัทยักใหญ่มากกอบโกย และสุดท้ายก็ส่งผลให้ทีมชาติไทยมีนักเตะที่มีคุณภาพมาใช้งาน

ช่วงนี้รู้สึกเซ็งกับบอลไทยมาก เลยลองคิดเล่นๆว่าทำอย่างไรให้ฟุตบอลไทยพัฒนาขึ้นและมีความสามารถเป็นแชมป์โลกได้ อะอะ อย่าได้หัวเราะไปเพราะเราจะตั้งเป้าทั้งทีต้องตั้งให้สูง คิดแค่ไปบอลโลกได้ไง ไปได้ทีเดียวก็จบงั้นเหรอ มันต้องคิดถึงเป็นแชมป์โลก การตั้งเป้าแค่ไปบอลโลก ผมคิดว่าฟุตบอลไทยคงไม่พัฒนาไปกว่านี้แน่ๆ ก็คงจะแค่คิดเปลี่ยนเด็ก เปลี่ยนผู้จัดการ เปลี่ยนระบบการเล่น คิดกันแค่นี้รับรองไม่มีทางไปถึงไหน แต่ถ้าเราเปลี่ยนเป้าหมายว่าจะเป็นแชมป์โลก จะเห็นได้ว่าเราต้องเปลี่ยนวิธีการดำเนินงานใหม่ทั้งหมด

ทุกๆอย่างสิ่งที่สำคัญที่สุดคือ พื้นฐาน การที่จะก้าวไปจุดสูงสุดได้ ฐานต้องแข็งแรง ถ้าฐานอ่อนแอก็คงไปไม่ถึงไหน ก็เหมือนกับตึกสูงๆถ้าฐานตึกแคบเล็กก็ต่อยอดได้ไม่สูงหรอก เพราะฉะนั้นเราต้องเปลี่ยนฟุตบอลไทยตั้งแต่พื้นฐาน ต้องทำให้ฐานแข็งแรง

แล้วอะไรคือฐานที่แข็งแรงละ (ผมไม่ใช่ผู้เชียวชาญด้านฟุตบอลด้วยสิ ไม่เป็นไรเอาแค่เท่าที่รู้ที่คิดละกัน ถือว่าเป็นจุดเริ่มต้น) รากฐานที่แข็งแรงก็คือ ฟุตบอล ลีก ใช่แล้วดูกันง่ายๆทีมที่ได้เป็นแชมป์โลก มีฟุตบอลลีกอาชีพทั้งนั้น แต่ไทยเราละ โฮะ โฮะ โฮะ ไม่มี มีแต่ลีกกึงอาชีพ คือนักบอลมีอาชีพหลัก แล้วมาเตะบอลเป็นอาชีพเสริมนั่นเอง

การที่จะทำให้ลีกอาชีพเกิดขึ้นได้ มันก็อยู่ที่โครงสร้างของลีกนั่นเอง โครงสร้างที่ผมเสนอต่อไปนี้เป็นเพียงมุมมองและความคิดเห็นของผมเท่านั้น อาจจะมีแนวทางอื่นๆอีกที่สามารถทำให้ work ได้เหมือนๆกัน

ตัวหลักของฟุตบอลอาชีพที่จะทำให้เกิดขึ้นได้จริงๆ คือ เงิน แต่จะทำอย่างไรให้ได้เงินละ แนวทางต่อไปนี้คือแนวทางที่ผมคิดว่าจะทำให้เกิด เงิน หรือรายได้ให้แก่สโมสร

1. ต้องกระจายทีมออกต่างจังหวัด - ปัจจุบัน สโมสรฟุตบอลของไทยจะกระจุกอยู่ที่กรุงเทพ ต้องทำการกระจายสโมสรเหล่านี้ออกไปที่จังหวัดอื่นๆเพื่อให้เกิดแฟนบอลท้องถิ่นและผู้สนับสนุน นั่นจะทำให้มีคนมาดูบอลและก่อให้เกิดรายได้ในที่สุด ไม่ว่าจะเป็นรายได้จากตั๋วเข้าชม ของที่ระลึกต่างๆ และแม้แต่อาหารเครื่องดื่มที่สามารถขายได้ในสนาม

การที่จะกระจายทีมออกต่างจังหวัดได้ สมาคมฟุตบอลต้องออกกฏที่ตายตัวไม่มีการลดหย่อน โดนการแบ่งเขต และแบ่งโควตาให้เขต เหมือนเขตเลือกตั้งนั่นแหละ เช่นในกรุงเทพมีได้ 6 ทีม โดยแต่ละทีมต้องอยู่คนละโซนของกรุงเทพ เช่น ทีม A อยู่ดอนเมือง ทีม B อยู่บางนา และต้องมีเท่านั้นจริงๆ จังหวัดที่มีประชากรน้อยๆก็ให้มีโควตาได้น้อย อาจจะต้องเป็น 2 จังหวัดทีมหนึ่ง หรือเป็นจังหวัดละทีม อย่าง เชียงใหม่ ก็อาจจะให้ 2-3 ทีมเป็นต้น

2. ทุกทีมต้องมีสนามเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเช่า หรือว่าจะสร้าง ก็ต้องมีเพื่อเป็นสนามเย้า การมีสนามของตัวเอง เป็นการสร้าง Fan club สำหรับย้านชุมชนนั้น

3. ต้องใช้หลักของ สัญญาจ้าง - การใช้หลักของสัญญาจ้าง ทำให้นักเตะมีความตั้งใจมากขึ้นเพราะหากไม่ขยัน ไม่มีพัฒนาการ หรือประพฤติตนไม่เหมาะสม ก็จะไม่ได้ต่อสัญญา เป็นการเพิ่มแรงพลักดันให้แก่นักเตะ และตัวผู้จัดการทีมเอง บุคคลากรที่ดีก็จะได้ต่อสัญญาต่อไป ที่สำคัญการมีสัญญา เป็นแนวทางให้เกิดการซื้อขายนักเตะนั่นเอง เป็นรายได้ที่สำคัญอีกทางหนึ่ง

4. มีการพัฒนาเยาวชน - สโมสรควรมีโรงเรียนสอนฟุตบอลเป็นของตัวเอง ไม่ว่าจะเป็นการร่วมมือกับโรงเรียนสอนฟุตบอลที่มีอยู่แล้วหรือตั้งขึ้นมาใหม่ การมีโรงเรียนสอนฟุตบอลของตัวเองเป็นการสร้างรายได้อีกทางหนึ่ง และเป็นการสร้างนักเตะรุ่นใหม่ๆให้แก่ทีมตัวเองอีกด้วย และที่สำคัญการมีโรงเรียนสอนฟุตบอลพ่อแม่ที่พาเด็กมาเรียน ก็มีแนวโน้มที่จะเป็นแฟนบอลของทีมเป็นการเพิ่มแฟนฟุตบอลไปอีกทาง

ทั้ง 4 ข้อข้างต้นเป็นแนวทางการวางพื้นฐานที่ทำให้ สโมสรมีรายได้ ลองมาดูแนวทางหรือโครงสร้าง ลีก ที่จะสนับสนุนสโมสรกันบ้าง

1. จุดเริ่มต้น - เราต้องมีลีกอาชีพ เพียงลีกเดียว โดยภายในลีก แบ่งออกเป็น division ย่อยๆเหมือนที่ประเทศอื่นๆ เนื่องจากตอนแรกๆเรามีทีมอาชีพอยู่น้อย แต่ละ division ต้องมีทีมอย่างน้อย 18 ทีม ผมมองว่าการที่มีทีมน้อยเกินไป ไม่ดี เพราะทำให้ลีกมีการแข่งขันน้อยเกินไป อย่างปัจจุบัน ไทยลีกมีแค่ 10 ทีม การแข่งขันมันสั้นไป ทำให้นักเตะไม่ฟิตตลอดเวลา การมีการแข่งๆขันมากๆ เป็นการสร้างแฟนบอลด้วย ที่เมื่อก่อนไทยลีกมีทีมเยอะแล้วไม่ประสบความสำเร็จก็เป็นเพราะไม่ได้กระจายทีมออกต่างจังหวัด ถ้ากระจายทีมออกไปแล้วปัญหานี้ก็จะหมดไปเอง

ช่วงแรกๆสโมสรในไทยยังมีอยู่ไม่มาก ก็อาจจะมีแค่ 1-2 Division ส่วนหากมีทีมใหม่ๆเกิดขึ้นมาต้องไปเริ่มที่ Division ต่ำสุดก่อน และหากมีทีมใหม่มากๆเข้า ก็สร้างเป็น Division ที่ 3 ขึ้นมา หรือไม่ถ้าจำนวนทีมไม่พอสร้างเป็น Division ก็ทำเป็นแบบ Tournament แทน ทีมชนะได้เข้า Division

จุดเริ่มต้นคือต้อง ให้ทุกๆสโมสร จับจองจังหวัดตามโควตาที่ สมาคมกำหนด และหาสนามของต้วเอง ให้จากนั้นอาจจะจัดทำ Tournament ขึ้นมาหนึ่งครั้งเพื่อจัดทีมเข้าลีก อาจจะแบ่งเป็น Tournament เป็นภาคๆเหมือนกับ Toyota Cup สมัยก่อนก็ได้ เอาภาคละ 4 ทีม และเฉพาะกทม.สัก 2 ทีม ก็จะเกิดลีก 18 ทีมขึ้นมา ส่วนทีมอื่นๆที่ไม่ผ่านก็ต้องเล่นที่ Division ต่ำกว่า จากนั้นก็มีกันขึ้นชั้นตกชั้นและปล่อยให้มันเป็นไปของมันเอง ทีมที่อ่อนๆแล้วหลงเข้ามาในครั้งแรกก็จะตกชั้นกันไปเอง

2. สมาคมฟุตบอลต้องมีกฏเกณฑ์ที่แน่นอนตายตัว เกี่ยวกับสโมสร ที่จะเข้าร่วมลีกสูงสุด คือ 1 ขนาดของ stadium 2 ผลงาน 3 เงินลงทุน เพื่อจะได้คัดเลือกมาแต่สโมสรที่ตั้งใจจริงที่จะลงทุน ไม่ใช่เหมือนกับ สโมสรกสิกรไทย ที่เป็นสโมสร ขนาดใหญ่แต่พอเปลี่ยนผู้บริหาร และผู้บริหารไม่สนใจฟุตบอลก็เลยปิดไป หากมีกฏเกณฑ์ที่แน่นอนก็จะตัดสโมสรที่ไม่จริงจังออกไปได้

3. การขึ้นชั้นตกชั้นต้องโปร่งใส่ ไม่มีอรุ่มอร่วย

4. มีโครงการลดหย่อนภาษีให้กับบริษัทที่เป็นสปอนเซอร์ให้แก่ทีมฟุตบอล วิธีนี้เป็นวิธีสร้างรายได้ให้แก่สโมสร ซึ่งรัฐบาลต้องสนับสนุน วิธีนี้จะดีในระยะยาว เพราะจะบริษัทใหญ่ๆต่างๆจะพยายามมาลงทุนในฟุตบอลมากขึ้น เพื่อให้ได้ลดหย่อยภาษีนั่นเอง

5. สมาคมต้องทำงานจริงๆจัง มีการวัดผล มีทีมงานที่โปร่งใส สามารถปลดได้ ถ้าให้ดีควรจะเป็นรูปแบบของโครงการ ให้บริษัทที่สนใจมาเสนอดำเนินงาน แล้วทำเป็นสัญญาไป มีการปรับหากไม่ได้ผล มีการแบ่งรายได้จากรายได้ต่างๆเช่น สมาคมอาจจะขอส่วนแบ่ง 5% จากค่าตั๋ว เป็นเหมือนภาษี แล้วก็แบ่งรายได้ที่ได้เป็น 60-40 กับบริษัทที่มาดำเนินงานหรือบริหารลีกให้เป็นต้น

แนวทางทั้งหมดนี้เป็นแค่แนวทางพื้นฐานและเป็นวิธีการคร่าวๆที่ยังไม่ได้ลงในรายละเอียด ซึ่งถ้าทำจริงๆต้องมีทีมงานที่มาคิดมาทำ ตัวผมยินดีเป็นอย่างยิ่งถ้าแนวทางของผมมีประโยชน์หรือเป็นจุดเริ่มๆต้นเล็กๆ ที่จะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของฟุตบอลไทยเสียที

ไว้คร่าวหน้าผมจะพยายามลงในรายละเอียดมากๆขึ้นไปอีก